بعضى گفته‌اند : « سائحون » آنها هستند كه در روى زمين مشغول سياحت و جهان - گردى ميشوند و از عجايب آفرينش خدا پند و عبرت مىگيرند . از عكرمه نقل شده است يعنى آنها كه بجهانگردى و سياحت ميروند براى طلب علم . فخر : توبه با چهار وسيله فراهم مىشود : 1 - سوزش دل از دست بردن به معصيت ، 2 - پشيمانى بر گذشته ، 3 - آهنگ بر ترك گناه در آينده ، 4 - به منظور مغفرت و رضوان حق اقدام به توبه شود و گر نه براى نظر مردم و ديگر اغراض توبه نخواهد بود . و « سائحون » آنها هستند كه روزه ميدارند و بواسطه ى خوددارى از ميل و خواسته ى نفسانى درهاى رحمت و معرفت بر آنها گشوده مىشود و انوار عالم جمال و جلال حقّ براى آنها نمودار مىشود و اين خود سياحتى است از عالمى به عالم ديگر و از مقامى بمقامى ديگر و از اين جهت روزه داران بنام « سائحون » معرّفى شده‌اند . تفسير نيشابورى : يعنى آنها كه از غير حقّ رو گردانده‌اند و بقدم بندگى بسوى او رفته‌اند ، و او را ستايش مىكنند كه توفيق و نعمت حقّ جستن و حقّ خواستن به آنها عنايت كرده است و با قدم صبر و شكر و تولَّي و تبرّي بسوى حق و راه حقيقت سير و سياحت ميكنند . « وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ » 113 فخر : پس از ياد اوصاف مردم طرف معامله با خدا اين جمله گفته شده است براى اينكه بفهماند : در جمله ى « فَاسْتَبْشِرُوا » روى سخن با آن مؤمنين واجد اين اوصاف است . تفسير صافى : در كافى از امام صادق عليه السّلام روايت شده است : چون آيت « إِنَّ اللَّه اشْتَرى » تا آخر نازل شد مردى بپيغمبر عرض كرد : اگر كسى با كافران بجنگد و كشته شود ولى از كارهاى زشت خوددار نباشد آيا بهشت نصيب او است ؟ آيت دوّم « التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ » تا آخر براى جواب آن شخص نازل شد ، و در آخر گفته شد : اى پيغمبر اين خبر خوش را به آن مؤمنين بده كه با رفتار به تمام اين شروط در جنگ كشته شوند . « وَما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لأَبِيه إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ » 114 مجمع اختلاف است